W Warszawskim ZOO przyszło na świat sześć góralek skalnych – trzy samice i trzech samców.
To bardzo samodzielne zwierzęta, które już kilka godzin po narodzinach potrafią sprawnie poruszać się po skałkach, chować w zakamarkach i bronić swojego terytorium.
Choć swoim wyglądem przypominają gryzonie, góralki skalne są blisko spokrewnione ze … słoniami. Świadczy o tym m.in. budowa stóp oraz uzębienie, które z wiekiem staje się ich skuteczną bronią.
Samodzielne maluchy
Rozwój młodych zwierząt można codziennie obserwować na wybiegu. Uczą się one życia w stadzie, podpatrując starsze osobniki i stopniowo podejmując coraz więcej samodzielnych aktywności.
8 września pięć młodych samiczek wyjechało do ogrodu zoologicznego w Brnie, gdzie stworzą własne stado. Pozostałe góralki wraz z nowonarodzonymi młodymi czekają na odwiedzających w Warszawskim ZOO.
Niezwykły góralek
Jedną z najbardziej interesujących cech góralka skalnego jest jego struktura uzębienia. Ma długie, przypominające dłuto siekacze, które stale rosną przez całe życie. Siekacze doskonale nadają się do gryzienia twardej roślinności, takiej jak: liście, gałązki i kora. Dieta góralek składa się głównie z materii roślinnej, a ich wyspecjalizowane zęby pozwalają wydobywać składniki odżywcze ze zjadanej przez siebie roślinności.
W naturze te ssaki mieszkają w krajach afrykańskich i azjatyckich. Prowadzą osiadły tryb życia i trochę przypominają świnkę morską, są jednak od niej znacznie większe – dorosły osobnik mierzy 40–60 cm. Posiada niewielki ogon i krótkie uszy. Żyją w stadach. Nie kopią nor, ale chętnie wykorzystują wykopane przez inne zwierzęta.
