W warszawskim zoo przygotowana została nowa wystawa. Na pierwszym piętrze Słoniarni zobaczyć można ekspozycję znalezisk paleobiologicznych z terenu Warszawy.

Rekonstrukcja słonia leśnego w skali 1/10, wykonanie Marta Szubert (fot. pras.)Rekonstrukcja słonia leśnego w skali 1/10, wykonanie Marta Szubert (fot. pras.)

Prezentowane na wystawie „Wielkie ssaki epoki lodowcowej” eksponaty pochodzą ze zbiorów Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.

Wystawa „Wielkie ssaki epoki lodowcowej” ukazuje różnorodność świata zwierząt czwartorzędu, czyli ostatnich 2,5 miliona lat historii Ziemi. Okres ten charakteryzował się bardzo zmiennymi warunkami klimatycznymi. W tym czasie powstały lądolody, które pokrywały znaczne obszary Europy, Azji i Ameryki Północnej. Na tereny Polski lądolód wkraczał ośmiokrotnie, a jego miejscem powstania był Półwysep Skandynawski.

Zlodowacenia były przedzielone okresami ciepłymi, podczas których lądolody całkowicie zanikały, a średnie roczne temperatury były zbliżone do obecnych lub nawet wyższe. W związku z tym zmieniały się warunki życia: w okresach międzylodowcowych żyły zwierzęta ciepłolubne, a w chłodniejszych zimnolubne.

Czołowym przykładem zmian fauny byli przedstawiciele słoniowatych – słoń leśny (Palaeoloxodon antiquus), gatunek wybitnie ciepłolubny, najpotężniejszy słoń w dziejach tej grupy zwierząt, dochodzący do 4,5 m wysokości oraz mamut włochaty (Mammuthus primigenius) - doskonale przystosowany do zimnego klimatu.

Dowody życia tych stworzeń znaleziono również w Warszawie. Więcej o szczątkach mamutów, słoni leśnych oraz prażubrów odnalieionych w stolicy można dowiedzieć się na wystawie, która eksponowana będzie do 31 marca 2018 r.
(org.)

Dodaj komentarz z facebooka:

Zostaw komentarz

0
warunkami regulaminu.
  • Artykuł nie został jeszcze skomentowany!